Food, travel & stories of my life

‘Ik wil iets slopen’

Stond ik op mijn eerste dag als kersverse home owner nog vrolijk een beetje behang te scheuren, sloeg toch al snel het sloopvirus toe. Dinsdagavond gingen we even proosten op de berg werk die mij en mijn fantastisch geweldige klusteam te wachten stond. De fles wilde aanvankelijk niet eens open, maar was toch niet bestand tegen mijn vader met de waterpomptang. Ik dacht eigenlijk maar één ding: ik wil iets slopen.

Bleek alles in dat huis wat ik zo even voor mijn neus had dus best wel vast te zitten. Ik liep daar met m’n koevoet een beetje daadkrachtig te zijn, maar ja, voor die steenstrips moest je eerst de hoekbalk eraf halen. Goed, dat ding eraf… en toen bleek dat de hele wand aan steenstrips waarschijnlijk in één keer naar beneden zou komen, terwijl daar toch wel wat gereedschap onder stond en de thermostaat er trouwens ook nog aan hing. Okee, die dan maar even niet.

Mijn vader was overigens wel benieuwd hoe die balken nou eigenlijk vast zaten. Dat, lieve mensen, is codetaal voor ‘zal ik anders even zo’n balk van je plafond slopen’. Een kwartier (of was het een half uur?) en wat grof geweld later bleek de balk degelijk bevestigd te zijn, maar niet zo degelijk dat hij er niet af kon.

En ja, dat was het begin van de Klus der Klussen. Op de bovenverdieping kwam het behang gelukkig in no time los van de muur (hulde aan de uitvinder van vliesbehang!), beneden zat het wel erg goed vast. Inmiddels zijn we een heel weekend slopen verder en herken je het huis al haast niet meer terug. And that is good news, people.

Het behang is nagenoeg overal van de muren (en ik overweeg de behangstomer ten huwelijk te vragen, wat een geweldig ding is dat).

Het trapgat ziet er niet meer uit als een iets te krappe sauna vol schrootjes.

De balken zijn door mijn vader en broertje vakkundig verwijderd – toen ze eenmaal wisten hoe het moest kwamen ze haast bij bosjes naar beneden.

De oude parketvloer boven is verdwenen. De tapijttegels die eronder lagen zijn er inmiddels ook uit, inclusief kranten uit 1979!

Ik heb al drie autoladingen aan behang maar toch voornamelijk hout naar de stort gebracht.

En er liggen er nog minstens drie te wachten in de schuur…

Naast zweten, lawaai maken en uitgeput op de bank ploffen heb ik me gelukkig ook nog bezig gehouden met schone, opbouwende zaken als een keuken en badkamer uitzoeken. Wat een keuzes die je ineens moet maken joh! Dat ben ik niet gewend. De bijbehorende prijskaartjes ook niet. Maar ik kan nu al zeggen: het wordt mooi!

Al deze resultaten zijn mede mogelijk gemaakt door het harde werk van het Awesome Klusteam van dit weekend, bestaande uit mijn ouders, broertje en ik. Bedankt voor jullie hulp! Daarnaast een extra bedankje voor Judith & Irene voor Wagner de Behangstomer, ik zou niet weten wat ik zonder hem moest!



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *