Sinds de zon weer een beetje tevoorschijn komt, wil ik één hele simpele aanvulling op mijn kledingkast. Echt, het is iets doodsimpels en misschien daarom wel zo lastig: een mooi, eenvoudig wit T-shirt. Waarom is dat nou zo moeilijk? Omdat het niet zomaar goed is! Hij mag niet te strak zitten, maar ook niet te los. De hals moet niet te hoog zijn, maar ook niet te laag. Oh, en dan heb ik het nog niet eens gehad over het simpele feit dat witte T-shirts altijd en eeuwig doorschijnen…
Het lijkt me duidelijk dat de Missie van het Witte T-shirt ingewikkeld genoeg is om wat tijd aan te besteden. Vanwege de grote hoeveelheid eisen koop ik het Perfecte Witte T-shirt bij voorkeur in een echte winkel. Ik ben vast niet de enige met deze missie en daarom heb ik acht shirts uit vier verschillende winkels geselecteerd. Kijk mee!
Tijd voor een EOTD, oftewel een eye of the day! Technisch gezien is dit niet mijn make-up van vandaag, maar van afgelopen zaterdag – maar hé, dat maakt niet uit toch? Ik pakte mijn geliefde Storm-palette van Sleek erbij en besloot de roze kleuren te gebruiken in combinatie met de lichtste kleur uit het palette.
Daarnaast gebruikte ik een zwart oogpotloodje van Catrice (aanrader, ik vind ‘m erg fijn!) en mijn Chanel-mascara, waarvan ik laatst een review plaatste. Resultaat? Een shiny maar wel draagbare look, die de hele dag mee kan. … Lees verder
De afgelopen weken heb ik mijn kast weer lichtjes bijgevuld (misschien moet ik ‘m ook eens uitruimen) met weer wat leuke zomerkleding. Ik ging de stad in met het goede voornemen om alléén mid season sale te shoppen. Ik kwam thuis met twee shirtjes van de Zara. Zonder korting. Ah well.
Deze week kocht ik er nog een supergave neongele bh bij (voor onder één van de Zara-shirtjes) en een shortje van Pull&Bear dat ik echt echt echt niet mocht laten liggen van vriendje. Gelukkig vind ik ‘m zelf ook erg leuk! Lees verder
Zoals je wellicht hebt gemerkt, verschijnen er niet iedere week meer even veel nieuwe posts op lesframboises.nl. Een tijdje geleden vertelde ik dat ik meer tijd moest besteden aan mijn studie, en ja, dat moet ik nog steeds. Daarnaast heb ik sinds februari drie dagen per week een nieuwe bezigheid: ik loop stage bij Ultimaking LTD. in Geldermalsen. Wat doen ze daar? Nou, ze maken 3D-printers. 3D-wat?
Een 3D-printer. Huh, hoe werkt dat dan? Dat is de vraag die vaak direct achter het woord 3D-printer aan komt. Op dit moment weten eigenlijk nog veel te weinig mensen hoe gaaf zo’n printer is en daar wil ik graag verandering in brengen! Dus, hoe werkt dat ding nou eigenlijk?
Het idee achter zo’n 3D-printje is dat het in laagjes wordt opgebouwd. Je begint met een bodemlaag en daarna plak je er steeds een laagje op.
Net als met kinderspeelgoed kun je met al die laagjes op elkaar allerlei vormen maken. De printer gebruikt plastic als inkt: er gaat een lange draad plastic in en die smelt hij in de printkop. Dan komt er dus zacht plastic uit de printkop en dat kun je precies op de goede plaats neerleggen. Is de printer klaar met het laagje, dan schuift de bodem iets naar beneden en gaat hij verder met het volgende laagje, net zo lang tot de hele vorm klaar is.
In dit filmpje kun je zien hoe een hoofd met octopusarmen aan de onderkant (je moet er maar op komen) wordt geprint:
Superleuk toch? Je kan printen in allerlei kleuren, er is zelfs glow in the dark plastic! Het idee is dat je een ontwerp kan downloaden of kopen en het vervolgens thuis uit kunt printen. Moet je je eens voorstellen hoe dat in de toekomst kan gaan: je gaat niet gewoon even naar de Xenos, maar kijkt gewoon op de Xenos ontwerpwebshop, kiest een leuk fotolijstje uit, downloadt het ontwerpbestand en print hem zelf thuis uit in welke kleur je maar wil. Gaaf!
Hier een filmpje over wat je kan doen met een 3D-printer en de mogelijke toekomst van de techniek:
Het is dus echt een hele vernieuwing en het zou zomaar je leven kunnen veranderen. Zo is er een vrouw die wat lichamelijke problemen heeft en met haar Ultimaker zelf hulpmiddelen heeft geprint. En een man die voor zijn vrouw uitsteekvormpjes heeft geprint voor versieringen op cupcakes. Je kunt er ook een armband mee printen, een sleutelhanger, een vaas of zelfs een lampenkapje. En dat is nog maar het begin!
Niet alleen op huis-, tuin- en keukengebied wordt de 3D-printtechniek goed in de gaten gehouden. Ook de medische sector is er al bij – een tijdje terug was een vrouw in het nieuws die een 3D-geprinte kaak had gekregen – en in de mode liet Iris van Herpen al zien dat je best een hele jurk kan uitprinten. Waarom ook niet?
Mijn stage heeft eigenlijk niks te maken met het printen zelf, dus tot een paar weken terug had ik ook eigenlijk nog nooit een Ultimaker aangeraakt. Tot de knutselmiddag! Met bijna het hele team hebben we een middag en avond gezellig gespeeld met Ultimakers en natuurlijk die van elkaar bewonderd. Een Ultimaker komt namelijk niet als kant en klare machine, nee, je moet ‘m zelf in elkaar zetten. Net de Ikea, maar dan wat technischer. Dat geeft je natuurlijk wel de mogelijkheid om er iets moois van te maken! Mijn collega Sander bijvoorbeeld maakte een supergave design-Ultimaker:
Links Sander, in het midden zijn Ultimaker en rechts Martijn
Ook probeerden we met een Kinect wat mensen ”in te scannen” en vervolgens uit te printen. Dat lukte! Nu hebben we naast de “echte” Tamar dus ook een mini-Tamar bij Ultimaker.
Ik wilde ook iets printen en natuurlijk koos ik een superingewikkeld ontwerp uit. Omdat het dik 20 uur zou gaan duren om het mooi te printen, maakten we er een miniversie van. Het is een soort lampenkap - als je ‘m in het groot uitprint, kun je er aan de onderkant een gaatje in boren en er een LEDlampje in doen. In mijn miniversie past misschien zo’n heel klein LEDje.
Ik vind 3D-printers inmiddels echt heel erg gaaf en zou er zelf ook wel eentje willen hebben. Ik heb slechts twee praktische probleempjes:
1. Ik vraag me af of ik technisch genoeg ben om zo’n ding in elkaar te zetten. Maar hé, mijn twee niet-zo-technische collega’s van Customer Support is het ook gelukt, dus dan zou ik het ook moeten kunnen! Bovendien heb ik nog een technische vati, altijd handig.
2. Het is nog een béétje (best wel ver) boven mijn budget om zo’n printer te kopen, en daar is helaas niet zo heel veel aan te doen…
Ja, het is nu nog een hele nieuwe techniek, dus wil je een goede 3D-printer, dan moet je er wel wat voor over hebben. Logisch! De eerste laptops waren nou ook niet bepaald goedkoop. Hoe dan ook, op een dag staat er een 3D-printer in mijn huis en print ik die lampenkap in het groot uit. Voor nu kijk ik nog maar gewoon naar het plaatje van het ontwerp.
Benieuwd wat je allemaal zou kunnen printen? Op Thingiverse vind je bergen ontwerpen en iedere dag worden het er meer.
Afgelopen week bedacht ik iets nieuws. Ik stond in de supermarkt met mijn boodschappenlijstje, zag een zak verse spinazie liggen en schrapte driekwart van dat lijstje om er iets héél anders mee te maken dan wat ik voor die avond van plan was. Geen mie met paksoi, het werd couscous met spinazie! Een rondje door de winkel leverde een karretje op met naast spinazie ook nog champignons, feta en snoeptomaatjes.
Bij het koken deed ik eigenlijk maar wat, ook qua kruiden, maar het werd erg lekker. Twee dagen later kookte ik hetzelfde (logisch, want je hebt altijd te veel in huis als je maar voor één persoon kookt) en maakte er foto’s van. Voor de vegetariërs onder ons: deze maaltijd bevat geen vlees, nul komma niks. Voor de grote carnivoren (ik noem een Vriendje), stel je niet aan en probeer het ook eens (meat-free Monday anyone?). Tijd voor het recept!
Wat heb je nodig? Hier is je boodschappenlijstje voor één persoon:
- 1 ui
- klein beetje olijfolie
- 50-75 gram couscous (ik gebruikte ongeveer 60 gram)
- Ongeveer 300 gram verse spinazie. Zo veel? Ja, zo veel!
- 125 gram champignons (1/2 bakje)
- 1/2 bakje snoep- of cherrytomaatjes
- zout
- cayennepeper
- gemalen komijn
- basilicum
- nootmuskaat
- 125 gram feta
Eet je met meerdere personen? Gebruik dan gewoon meer van alles! Nog een kleine tip: ik kocht de spinazie, tomaatjes, champignons en feta bij de Lidl. Lekker goedkoop en de smaak is er heus niet minder om!
1. Snij de ui in ringen.
2. Verhit wat olijfolie in de pan en fruit de ui op matig vuur tot hij glazig is.
3. Doe de couscous in een kom en voeg gekookt water toe. Kijk even op de verpakking voor hoeveel water je nodig hebt!
4. Pak een flinke hand spinazie en doe die bij de ui in de pan. Schep de spinazie regelmatig om tot hij geslonken is. Pak dan de volgende hand, net zo lang tot je alle spinazie in de pan hebt zitten.
5. Halveer intussen de tomaatjes en snijd de champignons in plakken.
Kijk, dit is alles wat er overblijft van een halve zak spinazie! Ik blijf het verbazingwekkend vinden hoeveel die blaadjes slinken…
6. Is de spinazie (bijna) helemaal geslonken, dan mogen de champignons en tomaatjes erbij.
7. Tijd voor de kruiden! Ik nam 1 tl basilicum, 1 tl komijn, een klein beetje nootmuskaat, 1 1/2 tl cayennepeper en een klein beetje zout. Roer dit er goed doorheen en proef even of je het zo goed vindt. Zorg dat je niet teveel zout toevoegt, want de feta die je straks toevoegt, is ook al vrij zout!
8. Snijd de feta in blokjes.
9. Roer de couscous even door met een vork en schep ‘m op je bord.
10. Schep de groenten en verdeel de feta erover. Ook lekker: eerst couscous, dan 1/3 van de feta, dan de groenten en vervolgens de rest van de feta.
Goede voornemens maak je niet per se op 31 december. Nee, die maak je gewoon het hele jaar door. Van ‘deze periode ga ik meteen al mijn huiswerk maken’ (we weten allemaal hoe dat afloopt) en ‘ik ga minstens drie keer per week sporten’ (na een maand kan je het woord sport al niet meer horen) tot ‘ik ga geen chocola meer eten’ (wil nog wel eens lukken, tot het maandelijkse feestje arriveert).
Twee maanden geleden kocht ik superleuke nieuwe high heels. Superleuk, wit met koraalroze gestreept, een flink plateau en ook een flinke hak, kortom, schoenen waar ik vrolijk van werd. Eenmaal thuis zette ik ze bij mijn andere hakken in afwachting van mooier weer. Op dat moment nam ik me iets voor: ik zou de komende tijd géén hakken meer kopen. Gewoon, tot de zomer of zo. Geen pumps meer, want zo vaak draag ik ze ook weer niet – iets met pijnlijke voeten en onhandige hoogte en zo. Ik weet dat je daar gewoon aan moet wennen, wat ik nu dus ook maar gewoon ga doen, denk ik…
Oeps. Ik ging winkelen met vriendje, kwam bij de sale van River Island die amper net begonnen was en vergat direct mijn goede voornemen van krap twee maanden geleden. Lees verder
Oh la la, dacht ik toen ik de chique zwarte envelop openmaakte. Ik was al bijna vergeten dat ik een tester van een Chanel-mascara had aangevraagd, want het was al een tijdje geleden, maar eindelijk lag hij dan toch in mijn brievenbus. Inmiddels gebruik ik hem al een week of drie, dus tijd voor een review!
Over welke mascara heb ik het? De Sublime de Chanel. Wat belooft deze mascara mij? Oneindig lange, gekrulde wimpers. Dat klinkt goed. Oh, en er zit ook nog een “provitaminecocktail met antioxiderende eigenschappen” in, die ervoor zou moeten zorgen dat mijn wimpers glanzend en soepel blijven en beschermd worden tegen de boze buitenwereld. Nou, dat moet ik nog zien, maar ik ben in ieder geval benieuwd of zo’n luxe mascara nu echt beter is dan bijvoorbeeld eentje van Rimmel of gewoon van Catrice.
Het is nauwelijks te zien op de foto, maar de bovenkant van de dop is niet alleen goudkleurig, hij heeft ook het welbekende Chanel-logo. Helaas is het goud aan de randjes als wat afgebladderd – het tragische gevolg van gesleep in mijn toilettas. Lees verder
De ene limited edition ligt amper net in de winkels of de volgende wordt alweer aangekondigd. Catrice produceert met grote regelmaat limited editions en de volgende is er eentje om naar uit te kijken: Revoltaire. Ze hebben mooi verwoord waar deze LE volgens hen voor staat: The courage to be yourself and all that you want to be. Goed, maar hoe ziet dat eruit?
Felle kleuren en stevige contrasten spelen een hoofdrol in deze nieuwe LE. Dan heb ik het niet alleen over kleurcontrasten, maar ook over contrasten tussen bijvoorbeeld neutrale en opvallende kleuren, of tussen felle en subtiele kleuren. Dat klinkt veelbelovend! Ik zocht voor jullie alvast de nieuwe producten op en wauw, ik ben zó benieuwd hoe dit er in het echt allemaal uit zal zien!
Om te beginnen komen er twee smokey eye palettes, namelijk 01 Toxic Combination en 02 Explosive Combination, gevuld met Lees verder
Woehoe, de zon is terug! Krijg jij ook meteen zo’n heerlijk lente- of zelfs zomergevoel van dit weer? Ik vind het echt geweldig. De afgelopen dagen moest ik natuurlijk wel naar stage, maar dat halfuurtje buiten in de zon in mijn middagpauze was zó fijn, daar kon ik de hele middag mee vooruit. En dit weekend is het misschien één of twee graden koeler, maar de zon schijnt volop. Fijn!
Van dit zonnige weer krijg ik spontaan ook weer zin om alle kleuren van de regenboog uit de kast te trekken. Nu heb ik ze niet allemaal liggen omdat bijvoorbeeld oranje me totaal niet staat, maar je begrijpt het idee. Oh, en ik krijg stiekem zin om dat ene superfelle, neongele jasje van de Zara te kopen. Met dat jasje als inspiratie (je ziet ‘m zo!) zie je vandaag wat outfits en kledingstukken met allerlei felle kleurtjes. Gewoon, omdat het kan en omdat het zo lekker zomers is. Bring on the brights!
Tijdens één van mijn klik-in-de-rondte-tochtjes op internet kwam ik een paar bijzondere kunstwerkjes tegen. Eén daarvan was deze:
Gaaf hè? Ik ging op onderzoek uit en kwam terecht op de site van de kunstenaar achter dit werk, Shane McAdams. En wat verbaasde mij het meest? Hij gebruikte voor dit werk een heel simpel materiaal: balpen. Oh, en hars. Niks bijzonders dus eigenlijk, maar wauw, wat komt daar iets moois uit.
McAdams groeide op in het zuidwesten van Amerika en begon met het overtrekken van landkaarten. Deze kaarten en de landschappen om hem heen inspireerden hem en dat leidde uiteindelijk tot (onder andere) deze bijzondere tekeningen. Hij focust in zijn kunst op kaarten en landschappen, waarbij je een constant duel ziet tussen de natuur en de mens, tijd en ruimte en het objectieve en subjectieve.
Met zijn kunst hoopt hij de natuurlijke krachten die de landschappen om ons heen constant veranderen te vangen, om op die manier het echte en gemaakte op te roepen in de vorm van een geïdealiseerde weergave van orde en schoonheid.
Goed, klinkt dat je allemaal iets te wazig in de oren, geniet dan gewoon van de mooie dingen die deze man produceert. Meer werken en natuurlijk ook meer informatie over Shane McAdams’ achtergrond vind je op shanemcadams.com.
